TTreningbokserski

Kto nie powinien przyjmować witaminy K2

Redakcja · Dział: Odżywki sportowe: nowe substancje · Czas czytania: 7 min
Kto nie powinien przyjmować witaminy K2
Zdjęcie: Madara / Unsplash

Witamina K2 zyskała popularność jako „partnerka” witaminy D3, a w wielu suplementach obie substancje występują razem. Dla większości zdrowych osób to składnik o bardzo dobrym profilu bezpieczeństwa. Istnieje jednak grupa pacjentów, dla których nawet niewielka dawka K2 może mieć poważne konsekwencje. Redakcja wyjaśnia, o kogo chodzi i dlaczego.

Witamina K2 w skrócie: formy i funkcje

Witamina K to grupa związków rozpuszczalnych w tłuszczach. Witamina K1 (filochinon) pochodzi głównie z zielonych warzyw liściastych, natomiast witamina K2 to rodzina menachinonów, oznaczanych skrótem MK z liczbą określającą długość łańcucha bocznego. W suplementach najczęściej spotyka się MK-7, pozyskiwaną z fermentowanej soi (natto), oraz MK-4.

Podstawowa funkcja witaminy K polega na aktywacji białek zależnych od witaminy K poprzez tzw. karboksylację. W wątrobie dotyczy to czynników krzepnięcia II, VII, IX i X. Poza wątrobą witamina K aktywuje m.in. osteokalcynę w kościach oraz białko MGP, które hamuje odkładanie wapnia w ścianie naczyń.

MK-7 ma znacznie dłuższy okres półtrwania niż K1. Badanie Schurgersa i wsp. (2007) wykazało, że po podaniu MK-7 jej stężenie we krwi utrzymuje się przez kilka dni, a przy regularnym przyjmowaniu narasta. To właśnie ta cecha czyni ją atrakcyjną jako suplement – i jednocześnie wymaga ostrożności u osób leczonych przeciwzakrzepowo.

Dowody na korzyści K2 dotyczą głównie zdrowia kości. Trzyletnie badanie Knapen i wsp. (2013) u kobiet po menopauzie sugerowało wolniejszą utratę masy kostnej przy niskiej dawce MK-7. Dane dotyczące wpływu na zwapnienie naczyń i wydolność sportową są wciąż niejednoznaczne.

Najważniejsze przeciwwskazanie: antagoniści witaminy K

Najpoważniejsze ograniczenie dotyczy osób przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy antagonistów witaminy K (VKA). W Polsce najczęściej stosuje się acenokumarol, rzadziej warfarynę. Leki te działają dokładnie poprzez blokowanie cyklu witaminy K w wątrobie, co zmniejsza produkcję aktywnych czynników krzepnięcia.

Dodanie witaminy K w postaci suplementu częściowo „odwraca” działanie leku. Wskaźnik INR spada, a ochrona przed zakrzepicą słabnie. U pacjenta z mechaniczną zastawką serca, migotaniem przedsionków czy po zatorowości płucnej może to oznaczać ryzyko udaru lub ponownego zakrzepu.

Co szczególnie istotne, MK-7 działa w tym zakresie silniej niż K1. Theuwissen i wsp. (2013) wykazali u zdrowych ochotników stabilnie leczonych antagonistą witaminy K, że już dawki rzędu kilkudziesięciu mikrogramów MK-7 dziennie mogą wyraźnie wpływać na INR. To ilości typowe dla wielu dostępnych suplementów.

zakres terapeutyczny INR włączenie suplementu K2 czas INR
Rys. 1. Wykres schematyczny: możliwy spadek INR poniżej zakresu terapeutycznego po dołączeniu witaminy K2 do leczenia antagonistą witaminy K (ilustracja, bez wartości liczbowych).

Nie oznacza to, że osoby na acenokumarolu muszą całkowicie unikać witaminy K w diecie. Zalecenia kliniczne kładą nacisk na stałość jej spożycia, a nie eliminację. Problemem jest nagła zmiana – na przykład rozpoczęcie przyjmowania suplementu albo preparatu „D3+K2” bez wiedzy lekarza.

Jeśli pacjent na VKA chce przyjmować witaminę K, decyzję podejmuje lekarz prowadzący, który może dostosować dawkę leku i zlecić częstsze kontrole INR.

Kto nie powinien przyjmować witaminy K2 — ilustracja
Zdjęcie: Anna Pelzer / Unsplash

Inne leki i interakcje

Nowe doustne antykoagulanty (NOAC), takie jak rywaroksaban, apiksaban czy dabigatran, działają inaczej – bezpośrednio hamują trombinę lub czynnik Xa i nie zależą od cyklu witaminy K. Bezpośredniej interakcji z K2 się nie opisuje. Mimo to każda osoba leczona przeciwzakrzepowo powinna informować lekarza o wszystkich suplementach.

Lek lub grupaCharakter interakcjiZalecenie
Acenokumarol, warfarynaOsłabienie działania leku, spadek INRTylko po decyzji lekarza
NOAC (rywaroksaban, apiksaban, dabigatran)Brak istotnej interakcji farmakologicznejPoinformować lekarza
Orlistat, sekwestranty kwasów żółciowychZmniejszenie wchłaniania witamin rozpuszczalnych w tłuszczachOdstęp czasowy, konsultacja
Długotrwała antybiotykoterapiaZaburzenie produkcji menachinonów przez florę jelitowąOcena przez lekarza
Leki przeciwpadaczkowe indukujące enzymyMożliwy wpływ na metabolizm witaminy KKonsultacja

Osobną grupą są pacjenci przyjmujący leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy czy klopidogrel. Witamina K nie wpływa na płytki krwi, więc interakcja nie jest spodziewana, ale u osób z chorobą wieńcową warto, aby kardiolog znał pełną listę suplementów.

Ze względu na rozpuszczalność w tłuszczach wchłanianie K2 jest gorsze u osób z zaburzeniami trawienia tłuszczów – po resekcji jelita, w mukowiscydozie czy przewlekłych chorobach trzustki. W takich sytuacjach dawkowanie i forma witamin należą do lekarza prowadzącego.

Stany zdrowia wymagające konsultacji

Oprócz osób leczonych VKA, konsultacji lekarskiej przed suplementacją K2 wymagają pacjenci z różnymi chorobami przewlekłymi. Nie zawsze chodzi o bezwzględne przeciwwskazanie – często o to, żeby suplement nie zakłócił leczenia lub interpretacji badań.

Uczulenie na soję może mieć znaczenie przy preparatach MK-7 pochodzenia natto, choć wysoko oczyszczone ekstrakty zwykle zawierają śladowe ilości białka. Osoby z silną alergią powinny sprawdzić skład i pochodzenie surowca.

Noworodki otrzymują witaminę K1 profilaktycznie po porodzie zgodnie z polskimi zaleceniami. Suplementacja K2 u dzieci powinna odbywać się wyłącznie na zalecenie pediatry.

W przypadku pacjentów onkologicznych i osób leczonych lekami biologicznymi również obowiązuje zasada uzgadniania każdego suplementu z zespołem prowadzącym leczenie.

Dla kogo K2 jest zazwyczaj bezpieczna

U zdrowych dorosłych witamina K2 ma bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w opinii z 2017 roku nie ustalił górnego tolerowanego poziomu spożycia witaminy K z powodu braku danych o działaniach toksycznych. Nie oznacza to przyzwolenia na dowolne dawki, ale wskazuje, że zagrożenie dotyczy głównie interakcji, a nie samej toksyczności.

W suplementach diety dostępnych w Polsce typowe ilości MK-7 mieszczą się zwykle w zakresie kilkudziesięciu do około 200 mikrogramów dziennie. Wartość referencyjna spożycia dla witaminy K na etykietach w UE wynosi 75 µg. Witaminę K2 najlepiej przyjmować z posiłkiem zawierającym tłuszcz, co poprawia wchłanianie.

Dla osób trenujących, zwłaszcza w sportach z obciążeniem kośćca jak boks czy biegi, kluczowe dla zdrowia kości pozostają: odpowiednia podaż energii, wapnia, białka i witaminy D. K2 może być uzupełnieniem, ale nie zastąpi podstaw żywieniowych.

Przed zakupem warto sprawdzić, czy preparat nie łączy K2 z innymi składnikami, które mogą być problematyczne – na przykład bardzo wysokimi dawkami witaminy D lub wapnia.

Wnioski redakcji

Najważniejszą grupą, która nie powinna przyjmować witaminy K2 bez zgody lekarza, są osoby leczone acenokumarolem lub warfaryną. Nawet niewielkie dawki MK-7 mogą obniżyć INR i osłabić ochronę przed zakrzepicą.

Konsultacji wymagają także pacjenci z zaburzeniami krzepnięcia, chorobami nerek i wątroby, kobiety w ciąży przy wysokich dawkach oraz osoby z zaburzeniami wchłaniania tłuszczów.

U zdrowych dorosłych K2 jest dobrze tolerowana, a ryzyko dotyczy głównie interakcji. Istotne jest, by sprawdzać skład preparatów złożonych „D3+K2”.

Polecamy także nasze artykuły o witaminie D3 u sportowców, o wapniu dla kobiet oraz o tym, jak czytać etykiety suplementów diety.

Ważne. Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny. Jeśli przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe lub chorujesz przewlekle, nie rozpoczynaj suplementacji witaminy K2 bez konsultacji z lekarzem.

Bibliografia

  1. Schurgers LJ, Teunissen KJ, Hamulyák K, et al. Vitamin K-containing dietary supplements: comparison of synthetic vitamin K1 and natto-derived menaquinone-7. Blood. 2007;109(8):3279–3283.
  2. Theuwissen E, Teunissen KJ, Spronk HM, et al. Effect of low-dose supplements of menaquinone-7 (vitamin K2) on the stability of oral anticoagulant treatment: dose-response relationship in healthy volunteers. J Thromb Haemost. 2013;11(6):1085–1092.
  3. Knapen MH, Drummen NE, Smit E, Vermeer C, Theuwissen E. Three-year low-dose menaquinone-7 supplementation helps decrease bone loss in healthy postmenopausal women. Osteoporos Int. 2013;24(9):2499–2507.
  4. EFSA Panel on Dietetic Products, Nutrition and Allergies. Dietary reference values for vitamin K. EFSA J. 2017;15(5):4780.
  5. Shearer MJ, Newman P. Recent trends in the metabolism and cell biology of vitamin K with special reference to vitamin K cycling and MK-4 biosynthesis. J Lipid Res. 2014;55(3):345–362.
© 2026 TreningbokserskiTreningbokserski